Adıyaman'da Depremzede Zabit ve İkra'nın Yaşam Mücadelesi Sürüyor

Destekten yararlananlar arasında Zabit Babacan ve İkra Kızılbay da yer aldı. Nemrut Rotary Kulübü Başkanı Emrah Candar, depremzedelere destek vermeyi sürdürdüklerini belirtti.

Candar, "Zor günler yaşadık ama hala o günlerin izleriyle yaşam mücadelesi veren ampute vatandaşlarımıza destek olabilmek için elimizden geleni yapmaya gayret ediyoruz. Hayırsever Rotaryenlerimizin desteğiyle engelli kardeşlerimizin kendi ihtiyaçlarını giderebilmelerine bir katkımız olduysa ne mutlu bize" dedi.

Depreme ailesiyle yaşadığı sekiz katlı binada yakalanan Zabit Babacan'ın eşi ve üç çocuğu kısa sürede kurtarıldı. Babacan ise 72 saat boyunca enkaz altında kaldı. Üçüncü gün, iş makinelerinin durduğu sırada sesinin duyulması üzerine kurtarma ekipleri kendisine ulaştı.

İki bacağını ve sağ kolunu kaybeden Babacan, enkaz altında yaşadıklarını anlattı. "Enkazda ayaklarımı ve kolumu hissetmiyordum. Acı içinde dua ediyordum. Sesimi duyan kimse yoktu. Rabbim beni hayata yeniden döndürdü. Enkazın altında nefes bile alamadığım anları hiç unutamıyorum. Bütün hayatım kararmıştı" ifadelerini kullandı.

Tedavisinin ardından ailesiyle yaşamını sürdüren Babacan, akülü tekerlekli sandalyesi sayesinde evinden çıkıp işine gidebildiğini belirtti. "Şimdi ayaklarım ve bir kolum yok ama yaşadığım için, ailemle birlikte olabildiğim için Allah'a şükrediyorum" diyen Babacan, kendisi gibi uzuvlarını kaybeden depremzedeler için destek çağrısında bulundu.

Babacan, "Benim şimdi akülü sandalyem var ama ekonomik durumu iyi olmayan ve sandalyesi olmayan çok depremzede arkadaşımız var. Onların da desteğe ihtiyacı var. Çocuklarım okuyor. Devletimizin bizim gibi ampute olan arkadaşlarımıza biraz daha fazla destek olmasını ve yaşamımızı kolaylaştıracak yardımlar sağlamasını bekliyorum" şeklinde konuştu.

Deprem sırasında altı yaşında olan İkra Kızılbay, ailesiyle yaşadığı beş katlı binanın enkazında kaldı. Annesi Ayten Çalım ve babası Ali Kızılbay kurtulurken, kardeşleri Ozan Ali ve Hikmet Can hayatını kaybetti. Üç gün sonra enkazdan sağ çıkarılan İkra'nın iki bacağı, tedavi için götürüldüğü Çukurova Üniversitesi Çocuk İyilik Merkezi'nde ampute edildi.

Anne Ayten Çalım, kızının kurtarıldığı haberini aldığı anı şu sözlerle anlattı: "Depremde sadece evimiz değil, bütün dünyamız ve hayatımız da yıkıldı. Canımızdan iki can verdik. Kızım İkra'nın yaşayıp yaşamadığını bilmiyorduk. Sürekli ondan bir haber alabilmek için dua ediyordum. Tam üç gün geçtikten sonra kurtarma ekipleri kızımın canlı olarak çıkarıldığını ve hastaneye kaldırıldığını söyledi."

Bugün dokuz yaşında olan İkra'nın protezlerinin, bir hayırsever doktorun desteğiyle 21 yaşına kadar belirli aralıklarla yenilenmesi sağlanıyor. İstanbul'da hazırlanan yeni protezlerinin ise önümüzdeki günlerde takılması planlanıyor. Kızının protezlerini her zaman kullanamadığını belirten Çalım, şunları kaydetti: "Protezlerinin yapımına sponsor olan doktorumuz sayesinde çok şanslıyız. Onun desteğiyle İkra'nın protezleri 21 yaşına kadar belirli aralıklarla yenilenecek."

Çalım, "Kızım protezlerini sürekli takamadığı için bazen onu kucağımızda taşıyor, bazen de tekerlekli sandalyesiyle okula götürüyorum. Kızım arkadaşlarını ve okulunu çok seviyor. İnşallah yeni protezleriyle daha rahat bir şekilde kendi başına yürüyebilecek" dedi. Okulunu ve arkadaşlarını seven İkra, İstanbul'da izlediği Galatasaray-Fenerbahçe derbisini ve futbolcularla tanışmasını heyecanla anlatıyor.

Gelecekte insanlara yardım etmek istediğini söyleyen İkra, "Büyüdüğümde insanlara yardım edebilmek için bilim insanı olmak istiyorum. Protezlerim artık bana olmuyor. Yeni protezlerim takılınca yürümek ve daha çok dolaşabilmek istiyorum" ifadelerini kullandı. Günışığı Rehabilitasyon Merkezi Kurucu Müdürü Mahmut Yıldırım da İkra'nın rehabilitasyon sürecine ilişkin, "İkra çok hayat dolu bir öğrencimiz. Kendisini her zaman mutlu hissedebilen ve gelecekteki hayalleriyle etrafına inanılmaz güzel bir enerji yayan öğrencimiz" değerlendirmesinde bulundu.

Merkezde görev yapan fizyoterapist Rümeysa Özdemir, uzuvlarını kaybeden veya hareket kabiliyeti değişen depremzedelerin proteze erişim, rehabilitasyon ve sosyal yaşama katılım konusunda desteğe ihtiyaç duyduğunu belirtti. Özdemir, "6 Şubat depremlerinin üzerinden yıllar geçti. Şehirler yeniden inşa ediliyor, binalar yükseliyor, sokaklar yeniden hareketleniyor. Hayat bir şekilde devam ediyor. Ama bazı hayatlarda deprem hala bitmedi" dedi.

"Hayatta kalmak, kaldığın yerden devam etmek anlamına gelmiyor" diyen Özdemir, rehabilitasyonun bağımsız yaşam kurabilmek açısından önemini şöyle anlattı: "Bazen bir insanın yeniden güvenle yürüyebilmesi, bazen kendi başına günlük ihtiyaçlarını karşılayabilmesi, bazen de başkasına bağımlı olmadan yaşayabilmesi için verilen uzun soluklu bir mücadeledir."

Psikolojik Danışman ve Rehber Öğretmen Hasret Pamuk ise depremin psikolojik etkilerine dikkati çekerek şunları söyledi: "Binalar yenileniyor, hayat yavaş yavaş normal akışına dönüyor gibi görünüyor. Ama çoğumuzun içinde hala geçmeyen bir tedirginlik var. Her sarsıntıda irkilmek, gece uykudan uyanmak, 'acaba yine mi?' diye düşünmek..."

Pamuk, tehlike geçse de bedenin ve zihnin travmanın izlerini taşımaya devam edebileceğini belirterek psikolojik destek hizmetlerinin artırılması ve farkındalık çalışmalarının kalıcı hale getirilmesi gerektiğini ifade etti.